Bepaalde factoren vergroten het risico op het ontstaan van longkanker. Dat geldt in het bijzonder voor roken. Er is een duidelijk verband aangetoond tussen roken en het ontstaan van bepaalde vormen van longkanker. In 86% van de gevallen is longkanker het gevolg van roken.

 

Daarnaast heeft wetenschappelijk onderzoek aangetoond dat niet-rokers die veelvuldig in rokerige ruimten verblijven (meeroken), een groter risico lopen om longkanker te krijgen.

 

Ook intensieve blootstelling aan bepaalde stoffen, bijvoorbeeld nikkel, radon, arseen en asbest, vergroten het risico op longkanker.

Vooral mensen die (beroepsmatig) met deze stoffen in aanraking komen en daarnaast ook roken, lopen een extra risico.

 

Radon is een radioactief gas dat van nature in de aardbodem voorkomt, met name in rotsachtige gebieden. Als deze bodemstoffen worden gebruikt voor bouwmaterialen, kan daar dus radon in zitten. In de loop van de tijd kan radon langzaam uit die bouwmaterialen vrijkomen. Het kan zich hechten aan kleine stofdeeltjes en daardoor in de longen terecht komen.

 

Als een ruimte niet of slecht wordt geventileerd, kan de hoeveelheid radon zich ophopen. Omdat roken en blootstelling aan radon elkaar lijken te versterken hebben rokers een verhoogd risico op het ontstaan van longkanker.

 

Mogelijk zijn er nog andere stoffen waardoor longkanker kan ontstaan. Naar deze stoffen wordt nog onderzoek gedaan. Een voorbeeld hiervan is bitumen (een grondstof voor asfalt). Ook wordt nog onderzoek gedaan naar het schadelijk effect van luchtverontreiniging.

 

Toename