'Nu is mijn leven voorbij', was de eerste gedachte van Bas van der Voort, 17 jaar, toen hij in 2003 te horen kreeg dat hij een bottumor in zijn rechter bovenbeen had. Tijdens een glijpartij op het voetbalveld brak hij zijn rechterbeen. Wat eerst een onschuldige botbreuk leek, bleek uiteindelijk botkanker te zijn. Bas: 'Ik wist amper wat kanker was, maar één ding wist ik wel: ik wilde koste wat kost mijn been houden.'

 

Bas is een survivor die al op jonge leeftijd zijn dromen in duigen zag vallen. 'Ik deed veel aan sport. Judo en voetbal waren mijn grote passies', aldus Bas. 'Ik heb ook twee jaar lang voor het behoud van mijn been gevochten.' Na vele onderzoeken besloten de doktoren, tot grote opluchting van Bas, om een beenbesparende operatie te doen. Helaas kwam de botkanker na twee jaar weer terug. 'De doktoren vertelden me dat ik een goede overlevingskans had, dus ik hoorde niet bij degenen die eraan dood gaan. Maar als ik kans wilde maken om het te overleven, moest mijn been er dit keer wel af.' Na twee weken bedenktijd besloot Bas tot amputatie.

 

De eerste dagen na de amputatie verliepen moeizaam. 'Ik zat alleen thuis en het ergste vond ik dat ik niet meer kon judoën of voetballen', aldus Bas. 'Maar op een gegeven moment besef je dat je nog zoveel wel kunt doen. Op een gegeven moment probeerde ik weer van alles. Ik ging mee op skikamp voor mensen met één been. Nu zit ik zelfs in de gevorderden groep. Tegenwoordig doe ik ook weer normale dingen, zoals uitgaan, voetballen met krukken, zeilen en fietsen. Mijn vrienden moeten wel drinken halen als we televisie kijken. Dat gaat zo lastig met krukken.'

 

Zielig heeft Bas zich nooit gevoeld. 'Het heeft ook geen zin om te denken: waarom ik? Je wordt er niet beter van. In die periode dat ik ziek was, heb ik ook heel veel mooie dingen meegemaakt. Met de Doe-een-wens-stichting zijn we met het hele gezin twee weken naar Turkije geweest en tijdens kampen heb ik met veel lotgenoten kunnen praten.'

 

Dat een ziekte als kanker veel invloed op je heeft, ook wanneer je het overleeft, kan Bas beamen: 'Ik ben harder voor mezelf geworden, maar ook voor anderen. Als iemand een pols breekt of een enkel verstuikt, denk ik vaak 'kom op zeg, gewoon doorgaan'. Dat dacht ik ook bij mezelf toen ik mijn pols brak tijdens skivakantie.' Verder raakt Bas minder snel bevriend met nieuwe mensen dan voor zijn ziekte. 'Sommige vrienden zag ik ineens niet meer toen ik ziek werd. Ik begrijp wel dat zij het moeilijk vinden, maar ik vind het gewoon laf. Ook al weet je niet wat je moet zeggen, dan nog ga je wel langs. Ik kan moeilijk bij hen op bezoek. Er komen zat mensen bij mij langs en dat zijn mijn echte vrienden.'

 

Bas heeft zijn vriendin, Desiree, een jaar geleden leren kennen dankzij het televisieprogramma 'Je Zal Het Maar Hebben' op BNN. 'Bas van der Voort uit Maren Kessel had botkanker in zijn rechterbeen. Daarom is zijn gehele rechterbeen afgezet', zei presentator Ruben Nicolai in het programma. Desiree zag het verhaal van Bas toevallig tijdens het zappen. 'Zijn verhaal greep mij erg aan en de manier waarop hij nu in het leven staat, vond ik gewoonweg bijzonder', aldus Desiree. 'Voor mij alle reden om eens even naar zijn Hyves te zoeken. Daar schreef ik hem een berichtje. Hij stuurde wat terug en zo raakten we aan de praat. Het klikte meteen en al snel spraken we wat af.' Inmiddels zijn ze alweer bijna een jaar bij elkaar. Bas glundert: 'Ik verwachtte niet dat ze mijn vriendinnetje zou worden. Maar onze ontmoeting was zo fijn. Desiree ging ook normaal om met het feit dat ik maar één been heb.'

 

Desiree is erg gelukkig met Bas, maar ze is ook bang dat de kanker terugkomt. 'Bas en ik weten zeker dat we nooit meer uit elkaar gaan. Ik ben nog steeds wel eens bang dat hij weer ziek wordt en dat ik hem vroeg in mijn leven moet missen. Maar die onzekerheid is voor mij geen reden om hem te verlaten.' Bas vult haar aan: 'Desiree had mijn verhaal natuurlijk op televisie gezien, maar het besef wat kanker echt inhoudt, heb je dan niet. Gelukkig gaat zij er zo goed mee om. We gaan zelfs deze zomer met zijn tweetjes op vakantie naar Frankrijk.'

 

Bas en Desiree zetten zich samen in voor de strijd tegen kanker. Ze doen elk jaar mee met de SamenLoop voor Hoop, een uniek evenement waarbij deelnemers 24 uur lopen en daarmee geld ophalen voor kankeronderzoek. 'Elke Samenloop voor Hoop is anders, maar het is elke keer weer super', aldus een enthousiaste Bas. Dit jaar lopen de twee tortelduifjes met een team vrienden tijdens de SamenLoop voor Hoop in Tilburg op 20 en 21 juni.

 

 

 

 

SamenLoop voor Hoop

 

Bas van der Voort